hoi,

Tijd voor een nieuw rubriekje, namelijk: Toms toptip van de dag. Een rubriekje waar ik jullie, gewaardeerde lezers van mijn blog, gratis en voor niks een handige tips geef om jullie voor gênante, pijnlijke of gewoon oerstomme acties te behoeden. De tip van vandaag speelt zich af in de badkamer. 

1. dagelijks je haar wassen is ferm overdreven, maar voor de mensen met een kort kapsel zoals ik is het wel aangeraden dagelijks je haar eens af te spoelen onder de kraan. Dat is dus goed. Wel opletten dat je jezelf niet met je achterhoofd tegen de kraan slaat.

2. Na het tanden poetsen is het ook erg fijn om nadien je mond eens te spoelen met mondwater en daarna de rest met een flinke straal tegen het bleke oppervlak van de lavabo te spuwen. Ook daartegen kun je niks hebben.

Toms toptip van de dag:

Combineer twee bovenstaande activiteiten niet. NIET! Want dat doet pijn aan de oogjes! Mondwater is niet - ik herhaal: NIET - geschikt voor de oogjes.

En terwijl ik toch bezig ben, smijt ik er maar meteen de classic bij waarop ik hevig van jetje stond te geven in de badkamer: Hands Burn van Good Shot (hoewel het in mijn geval eerder eyes burn was, maar dit terzijde!)

Prettige zondag,

Tom

hey,

veel johei is er anders niet aan. Ik ben moe. Zo'n echt ouderwets gevoel van vermoeidheid. Nochtans niet uitzonderlijk lang weggeweest dit weekend, en al zeker geen zotte dingen gedaan. En aan de andere kant: zondagavond was het rond middernacht eer ik in mijn nest kroop, gisteren halftwaalf. En dat is relatief laat als je wekker al iets voor zessen loopt te kwelen. Niet dat ik er dan meteen uit moet, maar toch. En toch heb ik de indruk dat ik daar in de lente minder problemen mee heb. Ahja, we vangen dat wel op de rest van de week.

Verder is er weinig te melden, alleen dat klantendiensten blijkbaar niet écht gehaast zijn om potentiële klanten te helpen. Er ligt nochtans een mooie bestelling klaar, maar zolang ik mij niet met manieren kan registreren op hun site blijft die bestelling uiteraard uit. En als het nog lang stil blijft van hun kant, loop ik gewoon elders en betaal ik met de glimlach enkele tientallen euro's meer. Zoveel is klantvriendelijkheid mij wel waard. Voorlopig ook nog niks gehoord van mijn DVD's, maar heb het mailtje gisterenmorgen pas verstuurd, dus die hebben nog wat respijt. 

Mijn auto is vuil. Ja, ik durf zelfs het woord smerig gebruiken. De vieze wintermaanden laten hun sporen na. Maar vooraleer ik mij richting carwash Vallie begeef (als ik mag toch :p), zullen er toch zeker nog enkele weken passeren. Het is gewoon zinloos om nu tijd en geld te investeren in een carwash. Want ondanks dat er onlangs een warme oproep was om je auto te wassen gedurende dooi, lap ik dat natuurlijk feestelijk aan mijn laars. Voor een deel uit luiheid, dat geef ik toe. En aan de andere kant: hedendaagse lak en carrosserieën kunnen wel wat zout verdragen. Meer zelfs: nu je wagen wassen is veel schadelijker. Het water kruipt overal en tussen, en bevriest dan lekker 's nachts -voor de auto's die buiten overnachten toch- en kan zo heel wat meer schade aanrichten dan wat zout. Laat dit een tip zijn.

En zo staat hier toch weer een redelijke lap tekst, terwijl ik weinig of niks te vertellen heb. Hoe doe ik het toch? :)

groet,

Tom

hey,

in november kocht ik een tweetal DVD's volgens het happyhour-principe. 1 kopen, en gratis een tweede toegestuurd krijgen. Binnen de 6 weken zou dit gebeuren, maar ondertussen zijn we al ruim 10 weken verder en heb ik nog steeds niets gekregen. Vandaar dat ik maandag onderstaand mailtje ga versturen naar hun klantendienst. Oja, ik heb geen hond die Rolf heet hoor. Meer zelfs, ik heb helemaal geen hond. Maar het is gewoon om het verhaal net wat dramatischer te maken. Ik ben benieuwd of het helpt ;)

Beste,

heyho,

na mijn nogal tumultueuze en wisselvallige week vorige week (zie mijn twee vorige blogjes), is het hier nogal stil gebleven. Wel, dat komt gewoon omdat er niks te melden valt. Hoe woest de zee ook stormde vorige week en hoe hoog de golven ook waren, sedert vorige week woensdag is de zee getemd en gedraagt ze zich al een lieflijk bergmeertje. Beschut en beschermd door de hoge toppen errond.

Want ja, geen angsten meer, geen oeverloze ondervragingen van je eigen zelf, geen zwarte gedachtes. Niks van dat alles. En wat meer is: i just love it! Ondanks de pakken werk die dagelijks op me wachten, de talrijke telefoons en mensen die aan mijn bureau om uitleg komen vragen: ik doe het allemaal met de glimlach. En efficiënt. Het enige wat ik hoor in mijn hoofd is muziek. Mijn favoriete muziek. Ik moet er geen tekeningetje bijmaken dat er ook weer deftig meegezongen wordt in de auto, en dat ik weer kan genieten van cruisen in mijn rijdend salon in plaats van als een razende zot te zitten vloeken en foeteren op alles en iedereen die ook maar een fractie van een kilometer te traag rijdt.

Ja, het is zen in mijn hoofd. Rust. Geen eindeloze vragen in mijn bed voor het slapengaan, geen aanvallen van absolute eenzaamheid en geen momenten dat ik absoluut nergens zin in heb. Hoe onverklaarbaar en onverwachts het vorige dieptepunt ook was, er is precies wel serieuze kuis gehouden erdoor. Voeg daarbij nog een verfrissende babbel, een bloeiende vriendschap, een agenda die steeds maar voller staat met leuke activiteiten en je krijgt een happy tommetje :)

Om af te sluiten, één van de liedjes dat de laatste week schandalig vaak en ongehoord hard meegebruld wordt iets na 7 op de E403: Is Vic there van Department S. Enjoy (en vergeet de eerste 10 seconden :p)!

Groet,

Tom

"Are you sure you exist?"

Dat zegt Nemo Nobody op een bepaald moment tegen een journalist die hem interviewt. We zijn 2092 en Nemo is de laatste mens op aarde die zal sterven van ouderdom. Via hypnose probeert Nemo zijn leven te reconstrueren, want eigenlijk is hij zijn volledige leven vergeten. Wat zijn echte naam is, wie hij was, wat hij deed, met wie hij getrouwd was. Een wat vreemde setting voor "Mr. Nobody",  de nieuwste film van Jaco Van Dormael. Ruim tien jaar na 'Le huitième jour' is dit pas de derde film van Van Dormael. Een Engelstalige film die vooral handelt over de kwetsbaarheid van de realiteit en de impact van soms kleine beslissingen -of zelfs het toeval- en hoe die dingen de levensloop van iemand compleet een andere wending kunnen geven.

Wat als ik zoveel jaar geleden toevallig niet op een msn-space was geraakt? Een space die grafisch en tekstueel meteen in het oog sprong. Een space die mij zelf ook zin deed krijgen om te beginnen bloggen, wat ik dan ook prompt deed. Wat als ik geen berichtje op haar space achterliet en wat als zij niet zou geantwoord hebben? Zou mijn leven dan zo ingrijpend anders zijn nu, zoveel jaren later? De grote lijnen zouden waarschijnlijk daardoor niet beïnvloed zijn, maar ik zou toch heel wat dingen gemist hebben. 

Nemo is 9 jaar als zijn ouders uit elkaar gaan. Zijn moeder vertrekt met de trein richting ver weg. Nemo besluit op het laatst toch te lopen en te proberen bij zijn moeder te zijn. Die impulsbeslissing zal zijn verdere leven bepalen. Als hij net op tijd op de trein kan springen zal zijn leven compleet anders uitdraaien dan als hij net niet op de trein kan springen, en achterblijft bij zijn vader. 

Wat als we elkaar niet zouden toegevoegd hebben op msn na een tijdje commentaartjes achter te laten op elkaars space? Wat als we niet allebei zo gek waren op chatten, zodat we elkaar niet beter en beter leerden kennen? Wat als we niet allebei tegelijk heel goed kunnen luisteren naar elkaar en aan de andere kant elkaar genoeg vertrouwden om dingen te vertellen aan elkaar waarvan onze beide 'echte-wereld-vrienden' en familie vaak geen flauw benul hadden? Hoe zou mijn leven dan gelopen zijn? Anders, dat zeker.

Drie kleine meisjes kijken de 9-jarige Nemo aan. Hoe zou zijn leven verschillend zijn als hij met het meisje met het rood kleedje zou trouwen in plaats van het meisje in het blauw? Of wat als hij iets zou beginnen met het meisje met het geel jurkje en niet met het schattige meisje in het rood? En wat zou de impact zijn als Nemo net wel of net niet op die trein springt? Wie van de drie zou hij tegenkomen in verder leven? En wat als los daarvan in elk verhaal weer andere beslissingen en toevalligheden zijn leven daar weer verschillende wendingen kunnen geven? 

Wat als zij niet op in msn was dinsdagavond (na mijn rotdag van vorige blog)? Wat als zij geen tijd voor mij zou vrijgemaakt hebben om naar mij te luisteren? Wat als de babbel niet zo openhartig, pijnlijk en tegelijk zo zalvend voor mij was? Wat als we niet vooraf al hadden afgesproken om woensdag samen naar 'Mr. Nobody' te gaan in de favoriete bioscoop van ons beiden? 

De film is niet gemakkelijk uit te leggen, maar wat is hij mooi. Zo mooi. Prachtige beelden, schitterende scènes (de zwembadscène!) en de ene na de andere even leuke als briljante overgangen. En de details! Zoveel details. 'Mr. Nobody', met Jared Leto in een heel diverse -maar steeds heel goeie- hoofdrol, is zwaar aan te raden voor iedere filmliefhebber.

Wel, dan zou mijn woensdag niet zo hemels geweest zijn als die nu was. In 3 stappen van de hel op dinsdag naar een azuurblauwe hemel op woensdag. Stap 1: ik schrijf een blog en zij leest hem. Stap 2: we praten er samen over op msn, open tegenover elkaar. Stap 3: ik droom van dinsdag op woensdag. Heel symbolisch, maar wel met overduidelijke elementen uit onze msn-babbel. 

De woensdagavond komt ze glimlachend de bioscoop binnen, waar ik 5 minuutjes voor haar gearriveerd was. Mijn dag was al goed, maar op slag wordt hij nog beter. De vriendschappelijke kus bij het gedag zeggen, de gemeende vraag van haar hoe het met mij gaat, de oprechte opluchting als ik eerlijk zeg dat het goed met mij gaat, het flauwe grapje van mij aan de kassa, de film, de eerste échte onderlinge babbel face-to-face na de film in een caféétje. De woorden komen als vanzelf en geen enkel moeilijk thema wordt uit de weg gegaan. Ik voel geen enkele remming, ik spreek de woorden die ik al vaak virtueel vertelde nu ook effectief uit tegen iemand. En het lucht op, het doet deugd. Zoveel deugd. Hoe dicht kun je bij pure vriendschap geraken dan dat? De tijd vliegt. Ongemerkt is het volledige café al bijna leeggelopen en we merken niet dat er al serieus gepoetst wordt rond ons. We schrikken allebei als het al een klein gat in de nacht blijkt te zijn. 

Dat laatste zou allemaal niet gebeurd zijn, mocht ik zoveel jaar geleden niet op haar blog zijn terecht gekomen. Het zou eeuwige zonde geweest zijn. Maar zoveel jaar geleden ben ik wèl op die space terecht gekomen. En wat ben ik gelukkig met hetgeen dat die ene muisklik voor gevolgen heeft gehad! 

Nemo, woensdag bestond ik! Daar ben ik absoluut zeker van!

Meetie, ik kan wel 100 keren zeggen dat je bedankt bent voor wie je bent en wat je doet, maar ik doe het liever op een andere manier. Op een manier waar ik goed in ben: een blog. Deze is voor jou, en alleen voor jou!

Dikke zoen en een gemeende knuffel,

Tom

hoi,

wat heb ik een moeilijke dag achter de rug. Het begon nochtans goed vanmorgen, luid meezingend in de wagen richting werk. Maar toen ging plots het licht uit. Aan mijn bureau. Van het ene moment op het andere. Pats. Weg alle positieve vibes, alle optimisme. Welkom zwarte gedachtes, gelatenheid en angst. Nu ik er aan terugdenk, eigenlijk is het gisterenavond in mijn bed al begonnen. 

Toen bedacht ik me plots: 'Hoelang hou je dit nog vol?' Ja, hoelang hou ik het nog vol? Geen mens die het weet. En ikzelf weet het al helemaal niet. Al jaren sta ik vol verwondering dat ik het blijf volhouden. Vanwaar haal ik de kracht om te vechten? Vanwaar haal ik de kracht om mentaal nog relatief gezond te blijven? Heel, heel soms krijg ik een glimp te zien van wat andere mensen soms doen en wat in de ogen van de maatschappij 'onbegrijpelijk' is. En dan moet ik tot mijn eigen walging vaststellen dat ik het wel kan 'begrijpen'. Bij mij is mijn geweten nog sterk genoeg om die gedachten snel de kop in te drukken. Maar wat met mensen wiens geweten niet die kracht heeft? En hoelang blijft een geweten zijn kracht behouden? Kalft dat niet af op den duur? Is dat dan die waas voor de ogen of die vlaag van zinsverbijstering? Het maakt mij bang. Want ben ik wel sterk genoeg? En blijf ik sterk genoeg? En zo niet, wat dan?  

Ik wil roepen, ik wil schreeuwen. Maar ik doe het niet. Soms voel ik me zo verschrikkelijk alleen, zo geïsoleerd. Er zit zoveel woede in mij. Het is zo onrechtvaardig, maar het is nu éénmaal zo. Ik kan er niet om heen. Ik kan er niet van weg. Hoe graag ik het ook zou willen. Maar het kan niet. Uiterlijk valt er amper iets te zien aan mij, maar het stormt zo hard in mij momenteel. Zo striemend hard. En hier helpt geen B-fast-team of humanitaire hulp. Hier moet ik het zelf doen. Zelf het puin ruimen, zelf de wonden verzorgen en zelf alles weer proberen een beetje deftig op te bouwen. Proberen... voor de zoveelste maal. 

Hoe lang nog? 

groet,

Tom

hoiz,

omdat ik natuurlijk mijzelf opgelegd heb om wat regelmatiger te bloggen, laat ik geen kans liggen om een blogje te schrijven. Vandaar dat ik eventjes deze vragen gepikt heb van Lafillebacksurleweb die, de waarheid heeft haar rechten, het schaamteloos van iemand anders gepikt heeft. Maar dat doet helemaal niks ter zake natuurlijk. Dus mensen die hun enthousiasme om dit lijstje voor hunzelf eens in te vullen niet kunnen temperen, feel free om het hier ook straffeloos te pikken. Ik zal niet boos zijn.

Wat deed je in 2009 dat je nog nooit eerder deed?

Goh, een moeilijke vraag. Vast heel veel dingen, maar nu niet meteen zo spectaculair dat ik er mij meteen 27 voor de geest kan halen. Euhm, met een Ferrari rijden is er één van bijvoorbeeld. En verder? Zomaar zonder reden beginnen roepen aan de toog van een café, waardoor iedereen mij aanstaart (fun!!!). Mij moeten bezig houden met fans, die denken dat ik 'dendienen van tv ben'. Soms geestig (filmfestival Gent), soms minder geestig (in een volle winkelstraat). Oh, en met de auto rondrijden op de speelplaats van mijn middelbare school. Die is nu afgebroken en doet voorlopig dienst als parking. Wel vreemd, waar vroeger iedereen aangemaand werd om af te stappen van de fiets éénmaal de groene poort gepasseerd, kun je nu gewoon met de wagen doorrijden zonder dat je ter verantwoording geroepen wordt... Getuige geweest op een (burgerlijke) trouw. Een kostuum op maat laten maken.

Heb je je goede voornemens waargemaakt en heb je er dit jaar opnieuw gemaakt?

Ik ben niet echt een 'goeie voornemens'-mens, maar degene die ik heb gemaakt heb ik niet waargemaakt. Ergens had ik mij tot doel gesteld om een eigen stulp te zoeken tegen eind 2009. En aan de andere kant, zo'n dingen moet je nu ook niet snel-snel beslissen. Dit jaar heb ik er opnieuw enkele gemaakt (zie een van mijn vorige blogs). We zullen over een goed jaar eens zien welke ik verwezenlijkt heb, en welke niet hé :)

Is er iemand in je omgeving bevallen?

Ik ben 28, dus dan moet ik er geen tekening bijmaken toch? Een heel deel van mijn vrienden bevalt om ter hardst! En in de familie zijn ook enkele neven en nichten van mij vader of moeder geworden.

Is er iemand uit je omgeving overleden?

Tuurlijk zijn er wel mensen overleden die ik ken, maar niet uit familiekring of vriendenkring. 

Welke landen heb je afgelopen jaar bezocht?

Euhm, ik denk niet dat ik in 2009 in het buitenland geweest ben. Of misschien Nederland, dat zou wel kunnen. In ieder geval niet op reis of voor lange tijd :) 

Wat wil je in 2010 dat je niet in 2009 had?

Meer positieve trekken van mij laten zien en gebruiken in mijn dagelijkse leven. Soms veel minder rekening houden met mijn omgeving en voor de volle 100% in de richting gaan waar ik instinctief van voel waar ik naar toe moet. Mijn ratio iets minder laten werken, veel minder analyseren en mij meer smijten in dingen waarvan ik niet volledig weet waar ik zal uitkomen (hoewel, zo'n dingen zijn puur karakterieel en kun je moeilijk veranderen of jezelf opleggen. En terwijk ik dit laatste schrijf, bemerk ik dat ik wééral aan het analyseren ben... )

Welke data uit 2009 staan in je geheugen gegrift?

Goh, geen enkele eigenlijk. Ik ben niet écht een data-man. Gebeurtenissen blijven wel plakken, maar data niet.

Wat was je grootste verwezenlijking van 2009?

Heel veel mensen aan het lachen brengen. 

Waarin heb je vaakst gefaald?

Gewoon genieten van het moment. Zonder het te bezoedelen met analyses of mezelf door bepaalde gedachtes in 1 seconde volledig de put in te manoeuvreren. 

Ben je ziek geweest, of gewond?

In ieder geval niks ernstigs. Oja, twee dagen thuisgezeten met een keelontsteking. Dat waren mijn eerste ziektedagen sedert ik werk (al 6 jaar ondertussen).

Wat is het beste dat je gekocht hebt in 2009?

- mijn kostuum

- Dubbel-CD 'The best of Joy Division'

- Ticket Pukkelpop vrijdag. Optreden van Blackbox Revelation daar staat zonder enige twijfel in de top-5 van beste optredens die ik ooit zag (en dat zijn er enkele honderden al door de jaren heen)

- Ticket Focus Filmdag 

Waar ging het meeste van je geld naartoe?

- Bankrekening

- Hobbies en ontspanning (optredens, festivals, CD's en DVD's, avondjes uit,...)

- Kledij

- Andere mensen (traktaties, cadeautjes, taxi-service, ...) Wel altijd met de glimlach.

- Auto (brandstof, onderhoud, verzekeringen, ...) 

Waar was je heel enthousiast over?

- Leuke, lieve, aangename sms-jes zonder speciale aanleiding

- Blackbox Revelation op Pukkelpop

- Spontane, ongeplande avondjes of activiteiten die uitgroeien tot heel fijne tijden die je nog weken een warm gevoel bezorgen.

- De inrichting van het huis van mijn broer en zijn (ondertussen) vrouw.

- De speeches van Patrick natuurlijk! En over Patrick zelf! (Ja Maxine, je laat weer een kans liggen é. En je dan afvragen waarom Patrick mij zo graag heeft, ondanks al je charmes :) )

Welk nummer zal je altijd aan 2009 laten denken?

- Zowat de hele setlist van BBR op Pukkel

- Mykonos van Fleet Foxes

- Rex van Customs

- Heads will roll van de Yeah Yeah Yeahs in de A-Track remix

- Envoi van Absynthe Minded

- Het nummer 28 (ik was 28 in 2009 :) )

Was je in vergelijking met 2008

a/ blijer of triester? Algemeen: iets blijer. Hoewel er natuurlijk ook nog héél erg veel triestige en éénzame periodes in 2009 waren.

b/ dikker of dunner? Euhm, mijn gewicht varieert natuurlijk een beetje van seizoen tot seizoen. Maar algemeen ben ik niet verzwaard. Net zoals in 2008 altijd rond de 80kg (+/- 2kg)

c/ rijker of armer? Rijker, op bijna alle gebied: financieel, qua ervaringen, qua levenswijsheid, ... Alleen op liefdesgebied ben ik niet rijker geworden. En armer kan al niet, dusja, no sweat zeker? :)

Wat had je graag meer gedaan?

Uitgegaan van mijn eigen sterkte, initiatief genomen, genoten, gereisd, passionele momenten beleefd, musea bezocht, naar de cinema geweest, mezelf ontwikkeld, ...

Wat had je graag minder gedaan?

Mezelf geanalyseerd, gepiekerd, getwijfeld aan mezelf, naar de Kinepolis geweest (maja, je hebt geen keus op het filmfestival hé :) ) ...

Wat deed je met met kerstavond?

Gegeten (heel goed gegeten!) met familie, in de volledig verbouwde woning van mijn nonkel. Kerstmis en instuif in één :) 

Ben je verliefd geworden in 2009?

Nee, helaas niet nee. 

Wat was je favoriete televisieprogramma?

TopGear (BBC, niet de herhalingen op Canvas), De Pappenheimers, De slimste mens ter wereld, Formule 1-uitzendingen op RTBF, Zalm voor Corleone, That 70's show, South Park, Reno 911, Extras, Family Guy, ... Wat een lijst zeg, en dat voor iemand die gemiddeld misschien anderhalf uur per dag tv kijkt :) 

Wat was het beste boek dat je gelezen hebt?

Porsche 917: The undercover story - Godron Wingrove 

Een boek over de ontwikkeling en de techniek van één van mijn meest favoriete racewagens uit de geschiedenis: de Porsche 917

Wat was je favoriete film van het jaar?

Ik ben, op het filmfestival na, amper in een cinemazaal te zien geweest in 2009. Zot :s De beste film voor mij dit jaar was 'Eyes wide open' van Haim Tabackman. Tevens ook de grote winnaar van het filmfestival in Gent dit jaar. 

Wat heb je gedaan op je verjaardag en hoe oud werd je?

28 en op mijn verjaardag heb ik gewoon gewerkt, zoals dat wel meer gebeurt op een weekdag. Wel een klein, maar leuk feestje thuis in het weekend. 

Wat hield je mentaal gezond?

Vrienden (zowel reëele als virtuele vrienden). En ontspanning.

Van welke celebrity was je in 2009 het zotst?

Erika Van Tielen. Haar interview in de Humo greep me écht naar de keel! Zo open, zo eerlijk, zo herkenbaar op sommige punten. Beangstigend bijna. Enja, na haar ravissante passage in de slimste mens is de vlam weer helemaal aangewakkerd natuurlijk. Wat een vrouw :) 

Wie heb je gemist?

De liefde van mijn leven: de soulmate naast me, die me vergezelt in het leven en waarvan je in elke vezel van je zenuwstelsel en in elke cel van elk orgaan voelt en weet: 'Ja, dat is ze. Zij, en niemand anders' 

groet,

Tom