03-08-08

Formule 1

Dat ik naast films ook een passie voor wagens heb, is misschien hier niet zo gekend. Uiteraard ben ik dan ook grote liefhebber van autosport. Als ik al zappend ergens een verslag van één of andere race tegenkom, dan blijf ik toch regelmatig wel eens hangen. Niet dat ik maniakaal ermee bezig, zeker niet. Maar het boeit mij gewoon. Rally, rallycross, éénzitters, tourwagenracerij,... het kan mij allemaal wel boeien. Natuurlijk is er nog de overtreffende trap, namelijk sportscarraces (Le Mans enzo) en de Formule 1.

Hoewel de Formule 1 al lang niet meer de gentlemenssport is van weleer, waar een praatje maken met de rijders of de auto's aanraken er gewoon bijhoorden, blijft het nog altijd iets hebben. De puurheid, de ongelooflijke snelheid en de absolute precisie. Ronde na ronde. Ze live meemaken is nog helemaal anders dan op tv eigenlijk. Het lawaai van de motoren is niet te beschrijven, de snelheid is ongehoord. Maar het spectaculairste van allemaal vond ik eigenlijk het geluid bij het schakelen: alsof er een bom ontploft. In-druk-wek-kend!

Ik ben al vrij vroeg geïndoctrineerd door wagens. Mijn grootvader leerde mij aan de hand van de Gouden Gids alle logo's van de wagens koppelen aan de merknaam. Blijkbaar was ik dan ook een curiosum. Op grote parkings liep ik als 3-jarige langs iedere wagen en kon ik moeiteloos elk merk opnoemen. Schijnt het, ik herinner het mij niet in ieder geval. Wat ik wel nog weet, zijn enkele Formule1-gebeurtenissen die nog altijd op mijn netvlies gebrand staan. Zo herinner ik mij nog levendig de crash van Gerhard Berger in de Tamburellobocht op het circuit van San Marino in 1988. Ik zie mij nog zitten in de zetel bij mijn grootouders. Ik zie hem nog tegen het reclamebord van Agip knallen en de wagen vuur vatten. Uiteindelijk kwam Berger er vanaf met enkele miniscule brandwondes. 6 jaar later was het in diezelfde bocht echter wel prijs. Toen verongelukte de mytische, drie-voudig wereldkampioen Ayrton Senna daar. Ik weet nog dat toen in mijn eerste middelbaar zat, en dat er schoolfeest was van mijn lagere school die dag (1 mei 1994, ik weet het nog heel goed ;) ). Mijn broer zat nog in het lager toen, en mijn moeder in het oudercomité, dus ik moest wel mee. Ik weet nog goed dat ik in de vooravond naar huis ben gespurt, toen ik het voorval vernam. Nooit zou ik nog een race missen. Iets wat ik nog altijd volhoud tot op heden.

Ik ben de laatste jaren wel wat gemilderd. Ik hoef zonodig niet meer alles live mee te maken. Opnemen en later bekijken is ook al goed voor mij. Op voorwaarde dat ik van te voren de uitslag natuurlijk nog niet weet. Dan gaan systematisch alle radio's uit wanneer het nieuws is, en niemand moet het in zijn hoofd halen om de uitslag te vertellen. Maargoed, dat is iets waar de omgeving zich al lang heeft aan aangepast :). Wat ik wel nog doe, is soms opstaan om 's morgens de race live te bekijken. Races in Australië, Japan gaan door als het hier nog heel vroeg in de morgen is (4u - 5u). Wel daar sta ik nog regelmatig voor op. Dan nestel ik mij in een slaapzak in de zetel, zet ik een uitgebreid ontbijtje in handbereik en dan is dat echt genieten voor mij.

Om maar te zeggen: straks zal ik weer een kleine twee uur voor mijn tv te vinden zijn, zo vanaf 13u30. De opwarmronde, het opbouwen van de spanning, de vlaggen, het publiek, motorgeluid dat aanzwelt, de rode lampen die aangaan en mijn hart dat toch voor even wat sneller gaat slaan. Heerlijk. Velen zien Formule 1 enkel als treintje rijden, en ik geef eerlijk toe: dat komt soms voor, maar niet altijd. De tactieken uitpluizen, het ballet van de mechaniciens, de nervositeit van de teambazen en ingenieurs langs de pitmuur.

Heel, heel soms is het kunst.

1973_12_germany_200

 

 

groet,

Tom

12:04 Gepost door Tom in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Alle snelle sporten zijn gewoon kicken. Ik hou van sportbakjes (maar dat wist je al) en ik hou van moto's... maar helaas zit F1 er niet meer live in. Mijn ticketleverancier bij Toyota spreekt niet meer tegen mij :-( *snif*

Gepost door: Trits | 03-08-08

Tritsie, hierbij zweer ik je plechtig dat als ik op één of andere manier nog aan tickets geraak (hetzij via een wedstrijd, het zij illegaal (via een inbraak ofzo :o :o :p)) voor één der volgende GP's, ik jou meeneem. Echt waar :)

Daarnaast verander ik in een kart of iets dergelijks, echt in een beest. Ik ben niet echt een competitiebeest, ik hoef niet altijd te winnen of de beste te zijn, maar zet mij in een kart en dan moet iedereen er aan :D Which reminds me: ik moet dringend nog eens gaan karten. Zin om mee te gaan? :D

groet,
Tom

Gepost door: Tom | 04-08-08

hmm, ik verander niet letterlijk in een kart hé. Ik bedoel: als ik in een kart of op een minibike ofzo zit, dan verander ik in een competitiemachine die al de andere rijders liefst de kop zou afbijten en vermorzelen als waren het tieniewienie insekten... Grrr

ps: nu heb ik mijzelf bang gemaakt door dit te herlezen :$

Gepost door: Tom | 04-08-08

Karten = booooooo! In Maasmechelen sprong laatst een medewerker voor mijn tuuteke met de melding: 'hooooooooooow (ja, tis Limburg eh) gijjjj! Vrouwen mogen niet zo snel!' Mopper.

Gepost door: Trits | 04-08-08

Ja, de laatste keer hebben zij mij ook tijdelijk van de piste gehaald. Terwijl er niks aan de hand was :( Een gedubbelde die kwalijk in de weg reed, ik die bruusk naar rechts moest uitwijken terwijl de tweede in de race met zijn voorbumper aan mijn achterwiel zat... Nja, licht contact maar verder niks. Ik kreeg daar een preek, niet te doen.
'ja zeg ik, zet dan achteruitkijkspiegels erop hé, dan kan ik dat zien'

En toen mocht ik weer vertrekken haha :) Theeft mij wel de overwinning gekost, de snoodaards! Nu, achteraf met de 'gedupeerde' eens goed gelachen en samen een pils aan de toog gedronken en heel het geval gecatalogeerd onder 'een raceincident'. :)

Gepost door: Tom | 04-08-08

De commentaren zijn gesloten.