12-09-08

Over hormonen, en de dalende graad van betekenis geschetst in de moderne tijd en de consequenties van onaangepaste concentraties ervan.

Ooit was er een tijd toen de jeans nog niet was uitgevonden, noch de dakpan, de glasvezelkabel, telefoon of ander modern spul. Het was in die tijd dat de mannen van de stam op jacht gingen, gehuld in een soort van lendendoek of berenvel. Althans, zo leren de standaard prentjes in geschiedenisboekjes het ons toch. Volgens mij liep de oerman gewoon in zijn blote jos wat met zijn speer te zwaaien, maar dit terzijde. Diezelfde boekjes leren ons ook dat de oervrouw traditioneel voor de kroost zorgde in de buurt van de rotswoning. Als het weer wat meeviel, durfden ze ook wel eens wat bessen of andere vruchten te zoeken. Dit is het traditioneel beeld dat heerst.

Veel zaken en verschillen tussen mannen en vrouwen die de huidige dag van vandaag nog bestaan, zouden hun oorsprong terugvinden in die wilde tijden toen de mammoeten en andere al lang uitgestorven beesten nog op de planeet rondjes liepen. De reden waarom vrouwen veel meer geschikt zijn om te multi-tasken dan de man, zou bijvoorbeeld aan het feit liggen dat de oervrouw voor de kroost moest zorgen, die beschermen en tegelijk ook nog bezig moest zijn met wat voedsel zoeken en zo verder. De oermannen waren de jagers, dus die hebben in de loop van tijd geleerd om te focussen op hun prooi, op één ding. Daarom kan een man moeilijker multi-tasken dan een vrouw. Het zou tegelijk ook de verklaring zijn waarom vrouwen een bredere kijkhoek hebben dan mannen hebben. Het zou zelfs de verklaring zijn waarom vrouwen veel sneller in de wagen de ruitenwissers aanleggen dan mannen: vrouwen kijken overschouwend en hebben veel sneller last van druppels op de ruit dan mannen, die gewend zijn om te focussen in de verte en als het ware de druppels niet eens zien.

Hele boeken zijn er over deze theoriën geschreven. Maar steevast wordt gehamerd op het verschil tussen mannen en vrouwen. Alsof er bij de vrouwen onderling of mannen onderling amper verschillen zouden bestaan. In realiteit is dit natuurlijk wel zo, dus is schiet die theorie in mijn ogen tekort.

'Ja Tom, allemaal goed en wel, maar heb jij dan een betere theorie?'

Jazeker beste lezers, die heb ik. Het verschil zit hem inderdaad in de hormonen. Maar niet zozeer in het traditionele onderscheid tussen testosteron en oestrogenen, maar in het verschil in hoeveelheid hormonen die in een lichaam voorkomen. Ik geloof óók dat er twee soorten mensen zijn, maar dan maak ik niet de traditionele opsplitsing man/vrouw. Ik geloof meer in aan de ene kant mensen met veel traditionele hormonen en mensen met lagere niveau's van hormonen. En dat zorgt voor wrijvingen tussen de twee, want we zitten in een overgangsperiode.

In die goeie ouwe oertijd telden maar twee dingen: overleven en voortplanten. De hormonen waren in hoge mate aanwezig in het lichaam. En ze hadden een functie ook: de man moest écht man zijn en stoer en in staat zijn vrouw en kroost te beschermen. De vrouw moest vruchtbaar zijn en goed zorgen voor de kroost, grot en man. Vele duizenden jaren zijn voorbij gegaan en de mens is er in geslaagd het voor zichzelf heel wat makkelijker te maken. De consequentie daarvan is dat de natuur stilaan inziet dat die hoge hormoonlevels niet meer echt noodzakelijk zijn om te overleven, dus past ze zich aan de huidige tijden aan door die hormoonlevels te verlagen. Je hoeft geen traditioneel stoer mannetje meer te zijn om te overleven, integendeel. De hersenen hebben het al lang gehaald van de brute kracht en de brute hormonen. Nu overleef je door slim te zijn, niet meer door pure oerkracht.

Maar die verlaging van de hormonen verloopt jammergenoeg niet voor alle mensen even snal, waardoor we nu een conflict hebben. Er zijn nog mannen en vrouwen met hoge hormoonhoeveelheden. Er zijn nog altijd alfamannetjes die in alles een krachtmeting zien en die zich keer op keer willen bewijzen. Ze zijn stoer, ruw en vaak ook wat onbeholpen als het op intellectuele capaciteiten aankomt. Vrij vaak beginnen die mannen na de tattoeages dan ook vroeg aan kinderen die ze dan nog met de meest verschrikkelijke voornamen opzadelen. Iets waar het vrachtwagenbesturende deel van de alfamannetjes vaak ook nog bijzonder trots op is, gezien velen van hen supertrots een bordje met die schabouwelijke voornamen achter de vooruit van de vrachtwagen plaatsen. Daarnaast zijn er ook nog de vrouwen met traditionele hoge hormoonlevels. Voor hen telt maar één ding: voortplanten. Het liefst zo snel mogelijk. Kinderen, het huis en de alfaman is alles wat in hun ogen telt (in die volgorde!). En dat doel willen ze zo snel mogelijk bereiken, en daarvoor moet alles wijken. Zelfs vrienden.

Daarnaast zijn er in de huidige maatschappij ook mensen met wel al aangepaste hormonenlevels. Mensen die niet traditioneel en conservatief denken over de meeste dingen. Mensen die ook niet zonodig van meteen kinderen of een huis willen. Mensen die zichzelf willen ontplooien en een stukje van de wereld zien. Dit soort mensen heeft een hormoonniveau dat wel al aangepast is aan de huidige tijd. Ze voelen dat de oerwaarden van overleven en voortplanten niet meer de enige waarden zijn. Het zijn mensen met een veel bredere waaier aan interesses, mensen met inlevingsvermogen in andere mensen, mensen die over het algemeen veel minder radicaal denken en veel beredeneerder te werk gaan. Het zijn ook mensen die andere mensen vrij laten, inclusief hun partner. Mensen die beseffen dat hun partner ook een aangepast hormoonniveau heeft en niet meer zonodig meteen een ander mannetje wil. Mensen die ook vertrouwen schenken aan hun partner, en dat bijgevolg ook terugkrijgen dan. Terwijl de eerste soort mensen dat heel moeilijk kan inzien, daarbij gebruik makend van onsamenhangende betogen zonder argumenten, en bij de eerste tegenargumenten zich plots verhullen in een nevel van stilzwijgen. (*) Zoals vorig voorbeeld al aangaf is één van de moeilijkheden van de huidige tijd, dat mensen met verschillende hormoonlevels naast elkaar leven. Daarbij is het begrip tussen mensen met verschillende hormoonlevels heel miniem. Mensen vinden het bijvoorbeeld nodig onnozele kritiek te spuien op blogs omdat iemand durft schrijven dat hij/zij baby's verschrikkelijk irritante wezens vindt.

In ieder geval, hoe meer ik er over nadenk, hoemeer ik denk dat mijn stukje duimzuigen eigenlijk best wel steek houdt. Heel wat van de hedendaagse problemen tussen mensen onderling en in relaties, zouden wel eens door mijn theorie verklaard kunnen worden. Dit levert vast en zeker nog stof en inspiratie op voor verdere blogs. In tussentijd mogen jullie absoluut weergeven wat jullie van deze theorie vinden. Ik hoor het graag in commentaar :)

groet,

Tom

(*) Enige overeenkomstigheid met bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op toeval. De auteur van deze tekst kan in geen geval aansprakelijk worden gesteld indien na het lezen van deze blog bij de lezer een gevoel, vergelijkbaar als dat van een harde trap in de ballen, overblijft.  

21:33 Gepost door Tom in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Commentaren

Geachte Heer Tomzie,

Na een eerste lezing van bovenstaande duimzuigerij, ontving ik graag enige duidelijkheid betreffende een cruciaal onderdeel van uw betoog. Mijn vraag betreft meer specifiek alinea 1, regel 4-5, waar u aangeeft dat [i]"[...] volgens mij liep de oerman gewoon in zijn blote jos wat met zijn speer te zwaaien"[/i]. Om welke speer gaat dit precies? Een meer afgebakende definiëring van dit belangrijke concept helpt me ongetwijfeld verder bij het verder ontrafelen van de door u voorgestelde hormoontheorie.

Hartelijk dank!

Trits

Gepost door: Trits | 12-09-08

Ik heb zo'n gevoel dat bij die met-hunne-jos-zwierende-oermannen alleen de echte alfamannetjes konden overleven. Het was toen nog het recht van de sterkste hé Tom. Dus waren er ook wel figuren met andere hormoonlevels, alleen overleefden die niet...
En bovendien wil ik ook graag weten wie verantwoordelijk is voor die 4de alinea... als die nu eens gezwegen had, dan was dat hier een veel korter postje geweest hé :-)

Gepost door: Breeg | 12-09-08

Geachte juffrouw Tritzie,

met een gevoel van trotsheid en fierheid vernam ik Uw interesse in mijn theorie. Het is dan ook vanzelfsprekend dat ik U graag van antwoord wil dienen op de door U gestelde vraag.

De desbetreffende speer kan en mag aan beide potentiële betekenissen van het woord getoetst worden. Een eerste betekenis is natuurlijk te plaatsen in een jagerscontext. Maar ook de tweede, ietwat meer sexueel geladen, betekenis van de speer mag hier aangewend worden. Normaliter blijft de door mij opgestelde theorie geldig in beide betekenissen.

Hopend dat ik U hiermee van dienst kon zijn, en met de uitdrukkelijke kennisgeving dat ik U graag verder alle uitleg geef omtrent de theorie mocht dit gewenst en/of nodig zijn, verblijf ik hierbij.

Hoogachtend,
Tomzie

Gepost door: Tom | 12-09-08

@Breeg: dat klopt! De mannetjes en vrouwtjes met een lager hormoonniveau overleefden niet, dus schakelde de natuur een tandje hoger door enkel nog mannetjes en vrouwtjes met hoge hormoonlevels te creëren. Echter breekt nu de tijd aan om de hormoonlevels naar beneden te schroeven, iets wat nodig is als de mensheid zich wil verder blijven ontwikkelen. De prioriteit die in de oertijd nog gold (overleven en kweken), vereiste hoge hormoonlevels. Nu dat aspect veel minder belangrijk is geworden in een huidig leven (door ontwikkelingen in landbouw, beesten kweken en geneeskunde bvb), kan de natuur focussen op wat ze echt belangrijk vindt: het ontwikkelen van een soort. En om dit te bereiken schroeft de natuur nu de hormoonlevels omlaag.

groet,
Tom

ps: dat van die alinea 4, dat hou ik voor mezelf. Straks eist die persoon nog een deel van het geld dat ik dankzij mijn theorie, zal verdienen :)

Gepost door: Tom | 12-09-08

Dierbare Tom,
Eigenlijk volg ik je hier niet. Volgens mij maakt de natuur gewoon evenveel exemplaren van elk hormoonlevel, alleen wordt er niet meer geselecteerd. De natuur focust niet, alleen de sterksten overleven om een soort te bewaren, maar de natuur heeft voor de mens geen echte natuurlijke vijand meer ter beschikking op uitzondering van zichzelf. Dat is de enige reden dat er die verscheidenheid is. :-)

Groetjes

PS : sorry, maar ik had toch effe niks beter te doen dan hier wat te verzinnen ;-)

Gepost door: Breeg | 12-09-08

En verder... ik ben niet helemaal mee met de koppeling van 'hormonen' aan kindjes. Enige kritische blik in cross-culturele journal leert je al snel dat kindjes en de man-vrouw status een cultureel, lees sociaal definieerd, fenomeen is. Op zich heeft dat niets te maken met over hoeveel hormonen men precies beschikt. Het wordt dan allemaal nog een stukje complexer als je het cultureel gegeven gaat onderscheiden van je directe sociale omgevingsinvloeden (jaja, daar gaan we weer): mijn vriendinnen hebben kindjes, mijn collega hebben kindjes, mijn collega's hebben een dikke auto, bij mijn vriendin is de man de baas, noem maar op. Volgens mij spelen deze gegevens veeheeeel sterker mee dan de eigenlijk dosis hormonen die in ons lijf rondhuppelen. Verder leerde onderzoek ook dat intelligentie een mooie buffer is (allez, een mogelijke 'moderator' of beïnvloedende factor) voor het blindelings volgen van dergelijke invloeden (bijvoorbeeld carrièrevrouwen die niet zo om kindjes staan te springen... en niet alleen omdat ze er geen 'tijd' voor hebben, want in vergelijking met de traditionele 2 werkende oudergezinnen is er bij hen thuis misschien wel een mogelijke huisvader aanwezig). En dan weer de ironie van onze sociale leefwereld waarin soort-soort zoekt: een nieuw sociaal netwerk met nieuwe normen en invloeden die het gedrag beïnvloeden boven de eigenlijke hormonen. Sjing-sjang-sjong. Een beetje mee? :-)

Vergelijk het anders eens met àndere dingetjes. Bijvoorbeeld de familie. Bij mij in de familie heeft iedereen honden. Men is DOL op honden (een hoog 'hondenethos' noem ik dat vaak, gniffel). Iedereen. Op ons gezin na (en dat was ook maar omdat we toevallig met een kat thuiskwamen toen we op hondenjacht gingen). Verbijstering bij de familieleden (klinkt grappig, maar het heerste er wel): allez nu, een kàt? Samengevat --> collectief hoog hondenethos = hond als huisdier binnen de subgroepen van het collectief. Of een ander voorbeeldje: net als vele chocolademadammen love ik to rampetamp (wat toch hormonaal is, niet?). Maar je wil niet weten welke bedragen ik spendeer aan een degelijke anticonceptie om toch maar niet onverwacht met een dikke buik rond te lopen... want neen, dat past momenteel écht niet in mijn leven. En ik niet in dat van een beebeeke :-)

Uch!

Trits, rondzwaaiend met jos... euh speer... euh...

Gepost door: Trits | 13-09-08

Mijn (s)excuses voor de schrijffouten. Tikken met lepel in chocopot blijkt niet hèt... *bloos*

Gepost door: Trits | 13-09-08

dear tom
je komt in de buurt...
(heel veel van) ons gedrag is inderdaad hormonaal gestuurd, maar het belangrijkste is de hoeveelheid hormonen waaraan we voor onze geboorte, in moeders schoot weet je wel, zijn blootgesteld. hoe groter de blootstelling aan testosterone-achtige stoffen (die ook in mama's buik zitten) hoe 'mannelijker' we zijn (ook de meisjes dus): meer wiskundig, meer ruimtelijk georienteerd, minder geneigd speelgoed te delen, agressiever spelend etc. Ook binnen hetzelfde geslacht bepaalt de blootstelling aan hormonen intra-uterien afhankelijk van de ontwikkelingsfase van de hersenen hoe we onsseksueel zullen gedragen: vandaar dat er macho-homo's zijn, verwijfde homo's, verwijfde hetero's, macho hetero's etc...
zeeer interessante literatuur is daarover!
grtz

Gepost door: shrink | 14-09-08

't Is al laat... jos... is wat blijft hangen momenteel :o)

Nee neen. Tom, het is waarlijk een heerlijk stukje proza! Hoewel ik er mijn oehoe-theorie meen in te herkennen (verwijzing naar de oermenstijd), ben ik ook van mening dat de hormoonspiegels daadwerkelijk zijn gedaald tegenwoordig! Het zou al héél véél verklaren.

Maar toch. Even mijn persoonlijke bedenking. Ik waan mezelf onder diegenen met lagere hormoonspiegel, terwijl ik toch nog wild kan worden van alfamannetjes. Verklaring?

Groetjes,
LS

Gepost door: Lentesneeuw | 14-09-08

@LS: een overgangsperiode hé :D

@Shrink & Trits: inderdaad. Natuurlijk weet ik ook wel dat de hormoonspiegel niet alles bepaalt, en dat externe omgevingsfactoren een heel groot stuk in de gedragspap van de mensen te brokken hebben (opvoeding, omgeving, cultuur, ...) Wou met dit stukje eigenlijk gewoon aanduiden dat ik het niet eens ben met de klassieke allesoverheersende theorie van de verschillen tussen man-vrouw. Nee, volgens mij zijn onderlinge verschillen tussen mensen algemeen voor een heel stuk hormoongerelateerd. In essentie zijn de hormonen (en een chromosoom) ook verantwoordelijk voor het fysieke verschil tussen mannen en vrouwen uiteraard. Maar dat vind ik te beperkt als uitleg voor verschillen tussen mensen als onderling. Kga liever naar een bovenliggende trap ;)

groet,
Tom

Gepost door: Tom | 14-09-08

Ik geloof dat Shrink net zegt dat hormonen heel belangrijk zijn, Tomzie ;-)

Toch nog een kleine bedenking als ik dit geheel aan comments even overlees: gedrag en disposities zijn nièt hetzelfde. In het Nederlands: het is niet omdat je macho doèt dat je macho bent. En zo kan je beide (wetenschappelijk literaire) invalshoeken gelijk ook koppelen. En dit is net hetgeen dat veel dingen zo complex maakt, ook in onze ontdekking naar onszelf (denk even aan de pubertijd). De realiteit is een persoon * omgeving matrix... en de wetenschap staat voor de uitdaging om die beiden nu eens proper te koppelen. Geen makkelijke zaak als je weet dat de twee aparte onderdelen van de matrix (persoon en omgeving, wat men ook 'hoofdeffecten' noemt. Nu ja, hierin kunnen dan ook weer een bunch *tjes zitten ;-)...) nog erg 'duister' zijn. Vooral dan wat de omgeving betreft, is er nog wat werk aan de winkel (lang leve onze complexe omgevingen)... geen makkelijke zaak :-o

Maar wel ENORM uitdagend! :-D

Gepost door: Trits | 14-09-08

wel... Beetje aan de late kant maar ik kan bevestigen dat Tom een punt heeft na diverse hormoonbehandelingen,wetende dat ik al een hoog libido heb,enorm jaloers uit de hoek kan komen en een afrgijselijke drang naar kinderen heb...daar die hormonen bovenop en je krijgt een angstwekkende bom.Doe daar een mannetje bij die verder jaagt terwijl de hormonen door mijn lijf vliegen en je snapt meteen waarom ik het niet volledig eens kan zijn met jouw theorie.
Aan de ene kant zijn jagertjes dus mannetjes met een hoge hormoonspiegel maar wat als ze hun vrouwtje niet meer aankunnen maar wel verder blijven jagen?Overgang?Uitzondering?

Gepost door: Peggy | 16-09-08

@tom/trits: yep, dat is helemaal wat ik bedoel. onderzoek toont aan dat hormonen (maar niet zozeer degene die nu door onze bloedbaan suizen, maar wel die die onze hersenen intra-uterien hebben gevormd) quasi alles van verschillen tussen mannen (of meer 'mannelijke vrouwen') en vrouwen (of meer 'vrouwelijke mannen') verklaren..

Gepost door: shrink | 16-09-08

@Tom: Ik moet bekennen, je theorie klinkt zeer aannemelijk. Maar ik wil je met mijn reactie eigenlijk voornamelijk complimenteren met je schrijfstijl. Dit is echt leuk om te lezen!
Heb je ergens anders toevallig nog meer van dit soort theorieën staan, of volgen die misschien nog..?

Groetjes!

Gepost door: Nikki | 04-10-08

De commentaren zijn gesloten.