05-10-08

Focus Filmdag

4 oktober: Werelddierendag. (Behalve in de pampa's van Argentinië, maar later daarover meer). Maar vooral 4 oktober: Focus Filmdag. Een ondertussen een jaarlijkse traditie en een blij weerzien tussen drie doorgewinterde filmliefhebbers: Maxie, Marlies en ondergetekende. Dit jaar was er zelfs nog een vierde persoon bij: Griet, die uiteindelijk dan toch geen ouder ventje met een bril en klak op bleek te zijn (als je er niet bij was, bespaar je dan ook de moeite om hier enige logica in te zoeken ;) ).

De zaal was al behoorlijk vol, en een viertal plaatsen helemaal op de zijkant bleken dan ook ons deel te worden. Gelukkig wel op een mooie hoogte en achteraf gezien best wel ok plaatsen. Marlies vond het zelfs uiterst gezellig om tussen mij en de zachte wand te mogen plaatsnemen. Helaas had ze dat maar door nà de laatste film. Maar goed. Al snel waren vooral Maxie en ik vol aandacht voor onze grote God, onze leider, onze gids in goeie smaak: Patrick Duynslaegher. Slapeloze nachten waren eraan vooraf gegaan, zelfs gekibbel om wie het eerst zijn/haar liefde aan Patrick mocht verklaren. Maar dit bleek eigenlijk voor niks nodig, want bij het binnentreden van Patricks aura waren zowel Maxie als ikzelf te overweldigd om ook maar iets te kunnen uitbrengen. Verder dan wat verlegen glimlachen heel even opkijken van de vloer kwamen we beiden niet. En toch... de Patrick-fanclub komt er. :)

Maar genoeg geleuterd, tijd voor de actie. Focus Filmdag, dat zijn 5 films uit het programma van het filmfestival van Gent, zorgvuldig gekozen door Patrick Duynslaegher. Welke 5, dat weten we niet op voorhand. Ze worden telkens ingeleid door Patrick en tussen de tweede en derde film is er ook nog een heel erg verzorgde lunch mét pateekes als dessert waar je een moord zou voor plegen. Een moord zeg ik U! :)

Film 1: Somers Town (Shane Meadows - UK) *****

De eerste film die ons werd voorgeschoteld, was het Britse Somers Town van Shane Meadows. Niet alleen voor ons een verrassing, maar zelfs voor Patrick Duynslaegher, want ook die had de film nog niet op voorhand gezien. En tegelijkertijd ook een relatief veilige gok, want 'This is England' (de vorige van Shane Meadows) was op de vorige Focus Filmdag ook één van de hoogtepunten. En deze keer was het niet anders.

Het verhaal speelt zich af in London, en gaat over Tomo. Tomo is 16 jaar, en is zijn thuis in de Midlands ontvlucht. De reden waarom hij dit doet, wordt niet specifiek vermeld, maar dat is eigenlijk ook helemaal niet nodig. Nadat hij op zijn eerste nacht in London in elkaar geslagen wordt door drie jongeren en beroofd wordt van al zijn spullen, raakt hij bevriend met Marek. Marek is de zoon van een Poolse arbeider die in London aan de renovatie van het station werkt. Beide jongeren hangen overdag maar wat rond. Tomo wordt al snel begeesterd door de wondermooie Maria, een Franse serveerster en favoriete onderwerp van Mareks fotografiepassie. Tot die op een goeie dag uit hun leven verdwijnt. Maar Marek en Tomo besluiten niet bij de pakken te blijven zitten.

De film zelf is zowat het tegenovergestelde van het werk van Ken Loach. Ook hier gaat het over mensen in moeilijkheden: Tomo, een jongen die zijn geboortestreek ontvlucht en in een grootstad terecht komt waar hij amper op zichzelf kan overleven. En Marek, een Poolse jongen die een leeg en zinloos leven leidt in London. Mensen uit de echte 'working class'. Maar in tegenstelling tot Loach' werk, levert dit geen loodzware film op. Integedeel, de film is lichtvoetig, gaat vooruit en is bij momenten hilarisch grappig. Ook de acteerprestaties van Thomas Turgoose (Tomo, en ook de hoofdrol in 'This is England') en Piotr Jagiello (Marek) zijn verbluffend goed en naturel. Daarnaast bevat de film ook tal van subtiele verwijzingen. Zo krijgt Piotr van zijn onderbuurman een Arsenal shirt om boven zijn Manchester United shirt te dragen. Het is een shirt van de Franse spits Thierry Henry, alleen is op het shirt de naam verkeerd gespeld als 'Terry' Henry. Dit verwijst dan weer naar John Terry, een van de sterkhouders van Chelsea, die andere Londonse topclub gesponsord door de Russische miljardair Roman Abramovich.

De dialogen zijn snedig en grappig. De situatiehumor is van een heel hoog niveau en ondanks al hun problemen, zie je toch twee jongens die zich amuseren en er het beste willen van maken. Dit levert compromisloze, eenvoudige en vooral warme cinema op. Cinema met een hart. Het hoeft dan ook geen verwondering te schetsen dat deze film van ons alle vier unaniem op de eerste plaats kwam op het eind van de dag. Een absolute aanrader!

Score: 5/5  

Film 2: Elève Libre (Joachim Lafosse - Bel/Fra) *** 1/2

 

De tweede film was 'Elève Libre' van Joachim Delfosse. Ook hier staat een tiener centraal. Jonas is 16, en niets lijkt nog te lukken in zijn leven. Zijn ouders zijn gescheiden. Zijn vader woont in Brussel en zijn moeder leidt een liederlijk leven in het zuiden, en laat zo Jonas en zijn broer aan hun lot over. Verder lijkt Jonas zijn noeste trainingsarbeid op het tennisterrein niet te kunnen omzetten in wedstrijdoverwinningen. Daarenboven slaagt hij opnieuw niet op school, en is hij verplicht om een andere school te zoeken. Gelukkig zijn er nog zijn volwassen vrienden die zich over hem ontfermen. Pierre, een single leraar en Didier en Nathalie, een koppel met een open relatie. Jonas wil kost wat kost niet naar een technische of beroepsschool en besluit zijn diploma voor een middenjury te halen als vrije leerling. Pierre stemt toe om hem daarbij te helpen. Op zich een nobel doel, maar al snel komen die nobele gedachten op losse schroeven te staan, wanneer blijkt Pierre een dubbele agenda heeft.

Deze film kaart vooral de schemerzone tussen hulp en misbruik aan. Pierre, Nathalie en Didier menen het in eerste instantie waarschijnlijk niet verkeerd, maar aan hun goeie raad gaat al snel een donker kantje zitten. Stilaan wordt Jonas in comprommiterende situaties gebracht en vergeten zijn vrienden dat ze nog altijd met een jongen van 16 te maken hebben, en geen volwassen man. Uiteindelijk kost het Jonas zijn relatie, maar ook zijn eigen onschuld. Maar eens hij dat beseft, is hij al te ver. Een goeie film, maar van tijd tot tijd wat traag en langdradig. Hoe uitgebreid en voorzichtig Delfosse ook de moeite neemt om het keerpunt tussen hulp en misbruik aan te brengen, des te ruwer en sneller wordt de film afgehandeld.

Score: 3,5/5

Film 3: Sweet food city (Gao Wendong - Chn) ***

decoration

De derde film, en tevens eerste film na de lunch, is traditioneel de meest moeilijke film van de 5. En ook dit jaar was dit niet anders met de Chinese film 'Sweet food City' van Gao Wendong. Sweet food city is de naam van een prestigieus bouwproject in de Chinese stad Dalian. Eind jaren '80 moest dit een prachtig woon- en winkelcomplex worden. Maar amper 20 jaar later is heel de buurt al compleet verwaarloosd, vervuild en zijn de gebouwen niet veel meer dan het afbreken meer waard. Sweet food city is dan ook een smeltkroes voor prostitués, werklozen, jongerenbendes en andere mensen zonder veel toekomst.

In deze grauwe en grijze buurt, ontmoeten twee kennissen elkaar opnieuw: de werkloze Sanbao en Tingting, een prostitué die op zoek is naar een nieuw werkterrein nadat ze door de politie van haar vorige uitvalsbasis was verdreven. Ze delen beide een appartementje in Sweet food city, maar ook dat is niet evident als Sanbao's vader ook nog bij hen intrekt. Daarnaast ontwikkelt het verhaal zich heel subtiel in een maffiaverhaal, als Tingting blijkbaar nog een rekening open heeft staan met een gangster. Wat er precies gebeurt, is heel erg open en wordt slechts in flarden weergegeven. Maar het verhaal is dan ook niet primair in deze film. Wat Wendong hier vooral weergeeft, is de onwaarschijnlijke grauwheid van sweetfood city. Dit doet hij door erg donkere beelden te gebruiken, heel weinig conversaties en soms minutenlange observaties van de vervuilde straten. Een film die heel wat inspanning vraagt, en hopelijk geen voorbode is voor de Olympische site van Peking.

Score: 3/5

Film 4: La Rabia (Albertina Carri - Arg) **** 1/2

decoration

De vierde film van de filmdag, La Rabia, is zo'n film die je onmogelijk mooi kan noemen. Zo'n film die rauw is, hard en tegelijk onwezenlijk. Een film die je naar de keel grijpt en stilaan je strot dichtknijpt. Niet mooi, maar wel sterk en steengoed. Steen, steengoed.

Deze Argentijnse film speelt zich af op de Argentijnse pampa's. Het leven is er hard, en mensen zijn op elkaar aangewezen om te overleven. Zo ook Poldo, zijn vrouw Alejandra en hun stomme dochter Nita en hun buren Pichon en zijn zoon Leonado. Poldo gelooft tegen beter weten in dat zijn stomme dochtertje Nita ooit zal leren praten. Als hij er op een dag van overtuigd is dat Pichon Nita beledigd heeft, verbiedt hij Alejandra en Nita nog naar de boerderij van Pichon en Leonado. Dat zijn vrouw en Pichon een passionele relatie achter zijn rug hebben, weet Poldo niet. Die geheime relatie is uiteindelijk ook meteen de basis van een bikkelhard en dodelijk einde.  

Het is bevreemdend om in een huidige maatschappij waar gsm's, e-mail en talloze andere communicatiemiddelen voorhanden zijn, een film te zien waarin elke communicatie ontbreekt. Communicatie tussen man en vrouw, tussen buren en tussen volwassenen onderling. De enige die in deze film lijken te communiceren, zijn Nita en Leonado. Maar ook dat blijkt na enig puzzelen en overleg na de film, dodelijk af te lopen. Een film om stil van te worden, maar wel een film om een hoge score aan te geven.

Score: 4,5/5

Film 5: Savage Grace (Tom Kalin - Spa/VS/Fra) *

 

De vijfde en laatste film was, zoals traditioneel op de filmdag, een grotere productie met ook wat grotere namen. Dit jaar was dit Savage Grace, die nieuwe film van Tom Kalin met Julienne Moore en Eddie Redmayne in de hoofdrol. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal over de achterkleinzoon van Leo Baekeland, de naar Amerika uitgeweken Belgische uitvinder van het bakeliet.

Tony is de zoon van Brooks Baekeland en Barbara Daly, een gezin terend op het fortuin dat door hun groot- en overgrootvader werd gemaakt. Al heel snel in de film blijkt de relatie tussen Brooks en Barbara helemaal niet goed te zitten. Feestjes van de hogere society worden al snel een openlijk steekspel tussen de twee, met alle gevolgen vandien. Als Brooks het gezin uiteindelijk verlaat voor een ex-vriendinnetje van Tony, zijn Barbara en Tony op elkaar aangewezen. En die relatie lijkt al heel snel compleet de verkeerde kant op te gaan is op zijn zachtst gezegd nogal ziekelijk en abnormaal.

De film teert duidelijk op de sterke vertolking van Barbara Daly door Julianne Moore. Dat is dan ook één van de weinige hoogtepunten van deze film. De film deed mij heel weinig, miste een bepaalde sfeer waarin dit verhaal wel tot zijn recht had kunnen komen en verveelde op bepaalde stukken gewoon. En ik vermoed niet dat het te maken had met het feit dat we al 4 films voordien hadden voorgeschoteld gekregen. Helaas, maar niet mijn 'cup of tea'.

Score: 1/5

Conclusie

Alweer een heel geslaagde dag. Zowel wat gezelschap betreft, wat filmkeuze betreft, qua lunch en qua concept. Maar hoe je het ook draait en keert, Patrick blijft natuurlijk de spil van dit alles. Maxie en ik moeten nog eens vergaderen, maar binnenkort is hij er: De officiële Patrick Duynslaegher - fanclub, met official merchandise enzo meer :)

Overigens maak ik hier binnenkort nog wel een lijstje op met films en data wanneer ik nog op het filmfestival ben te vinden. En als ik mijn eRittenkaart toch onder controle krijg, dan stel ik graag een tweetal tickets ter beschikking voor diegene die filmpje wel zien zitten. Mailen daarvoor kan altijd (zie knop rechtsboven), maar meer info volgt nog!

Cinefiele groet,

Tom

ps1: is dit goed genoeg om mijzelf in de focus knack te schrijven en om 10 DVD's te winnen?

ps2: Maxie, speel gerust de link eens door naar Marlies

ps3: wist je dat ik een oom heb, die quasi exact dezelfde naam heeft als onze leider? :)

ps4: wist je dat er WEL enkele foto's van Patrick Duynslaegher op het net staan, maar dat je die enkel vindt als je zijn naam juist schrijft?

decoration

 

 

 

 

 

Onze Leider en Gids inzake de mooie en goede dingen des levens.

15:16 Gepost door Tom in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Jamaai, wat een filmbijbel :-o

Gepost door: Trits | 05-10-08

Schrijf u maar in kerel! Je mag altijd de opbrengst delen met uw favoriete blogster?

Gepost door: Tess | 05-10-08

Vol verwachting opende ik mijn feedreader. En ja, er bleek een uitvoerige post over de Focus Filmdag geschreven te zijn. Net wat ik gehoopt had. Juij! :-)

Somers Town sprak mij op zich niet zo aan maar na jouw verslagje gelezen te hebben moet ik mijn mening misschien toch herzien.

Ik wist trouwens dat er geen enkele foto van Patrick Duynslager op het net staat want na jullie schrijfsels over hem was ik zo nieuwsgierig geworden dat ik google geraadpleegd heb. Hehe.

Gepost door: Linn | 05-10-08

Hierbij m'n verslagjes van afgelopen zaterdag...

Somers Town (**)



Somers Town was de eerste film op de Focus Knack Festivaldag 2008 (Gent) en is een vrij luchtige en amusante film.
De film stond om 10u geprogrammeerd en is dus de perfecte binnenkomer voor een dagje bioscoop.
De film is in het zwart/wit en is een opdrachtsfilm. Regisseur Shane Meadown had van Eurostar de opdracht gekregen om een kortfilm te maken over het traject Londen-Parijs.
Blijkbaar had de man ideeën zat en heeft maar besloten om een volledige film rond dit thema te maken.
Alhoewel er in de film potentiëel zit om een maatschappelijke aanklacht te worden wordt enige diepgang rond deze thema’s vakkundig vermeden.
De film focust zich volledig op de twee jeugdige hoofdrolspelers en de wereld wordt geschetst vanuit hun naïeve denkpatroon.
Uiteindelijk zijn de jongens op zoek naar een beetje liefde. De film bevat ook een pak jeugdige humor, bij momenten is dit zelfs geslaagd (ik denk maar aan de jurk scene).
Somers Town kijkt dus zeer vlot weg, maar maakt zeker geen blijvende indruk. Daarvoor mist de film iets teveel diepgang en is het einde net iets te ongeloofwaardig.
Of de film geslaagd is voor Eurostar weet ik niet, maar ik denk niet dat reizigers op weg naar Londen het boeiend zouden vinden dat ze een film te zien krijgen waar jongeren afgeranseld worden voor wat kleingeld.
Na This is England vorig jaar is het de tweede film die ik te zien krijg van regisseur Shane Meadows. Ondertussen heeft hij ook Dead Man’s Shoes uit, welke ik nog moet zien.
De hoofdrol is voor de jonge Thomas Turgoose die na This is England opnieuw de hoofdrol speelt. Goede acteur en heeft een typische Engelse karakterkop.
Ook de andere acteurs zijn goed en passen perfect binnen het verhaal.

Eléve Libre (**1/2)

Eléve Libre was de tweede film van de dag en zowaar een Belgische! Al jaren weten we dat de beste Belgische cinema van over de taalgrens komt en dat is voor deze Eléve Libre niet anders.
De film bouwt zeer rustig op en stelselmatig maken we kennis met alle karakters en hun leefomgeving.
Vooral in het eerste uur wordt een soort seksuele spanning opgebouwd, een spanning waarvan je als kijker denkt dat de film niet deze weg zal opgaan.
Na een uur komt dan alles in een stroomversnelling en blijkt de film toch dat pad op te gaan. Meer nog, de film gaat zelfs verder.
Dit levert een zeer boeiend en gewaagd middenstuk op, een stuk waar je als kijker niet onbewogen bij blijft.
Daarna neemt de film wat gas terug en komen enkele morele zaken aan bod.
Wat de film knap doet is nergens een standpunt innemen. Als kijker blijven we met vele vragen en opinies achter. Voor iedereen zal dit anders zijn.
Vooral de slotscene is zeer neutraal en doelt op een happy end.
Ik vergelijk deze film ook wel wat met “Klass” van vorig jaar. Hier werden de rollen van slachtoffer en dader verdraaid.
Waar “Klass” voor een radicale ommezwaai ging (daders worden slachtoffer) is het bij deze film aan de kijker om te beslissen. Is het slachtoffer wel een slachtoffer?
Regisseur is Joachim Lafosse die toch wel een getalenteerd man blijkt te zijn.We zullen van hem zeker nog horen. Ook de acteurs zijn prima en komen zeer geloofwaardig over.

Sweet Food City (0)

De derde film op de Focus Knack Festivaldag is de traditionele slaapfilm direct na de lunch.
De boodschap van deze film is het echte China laten zien, het China buiten of na de Olympische gedachte.
De film slaagt daar maar amper in en het wordt al snel duidelijk dat deze film niet veel te bieden heeft.
Een verhaal is amper aanwezig waardoor de film nooit echt kan boeien.. De film is eigenlijk niet meer dan een visuele oefening.
De camera wordt gewoon op een centrale plaats gezet en de actie speelt zich rond de camera af. Hierdoor krijg je personages die half in beeld zijn.
De apparatuur heeft blijkbaar ook niet veel gekost hebben want de beelden zijn zeer rauw en het geluid lijkt wel van mijlenver te komen.
Sommigen juichen deze aanpak misschien toe, ik (en een pak mensen rond mij) vond er niets aan. Toch zaten er een aantal knappe dingen in deze film, maar dit maakt zeker nog niet dat dit een goede film is.
Oei de wijn begint te werken .... zzzzz.

La Rabia (***)

De vierde film op de focus festivaldag 2008 was na het zwakke La Leon van vorig jaar wederom een Argentijnse film, een boerenfilm dan nog.
Cinematografisch vond ik dit zeker en vast de knapste film van de dag. De film is volledig gefilmd tijdens zonsopgang of zonsondergang. Dit levert werkelijk knappe en warme sferische beelden op.
Ook de animatie sequenties zijn van een ongemeen knappe kwaliteit. Ze leveren een meerwaarde, een extra gevoel aan de film. Het dochtertje is stom en het is via deze animatie dat haar gevoelens weergegeven worden.
Het verhaal zelf is ook boeiend genoeg om met deze film mee te leven. Hierdoor vliegt de film snel voorbij zonder echt te vervelen.
Enkele minpuntjes zijn de overbodige slachtscene van het varken en de afhandeling van het verhaal.
De slachtscene is overbodig maar hoort natuurlijk bij het boerenleven, maar in context van de ganse film was dit overbodig.
Wel grappig is dat de echtgenote tijdens de slachting een T-Shirt aanheeft van het Wereld natuurfonds.
Ook de afloop van het verhaal vond ik zeer warrig. De maker kiest ervoor om de confrontaties net buiten het bereik van de camera te laten gebeuren.
De acteurs in de film zijn vrij goed en integer.
Opmerkelijk : Diego Maradona zijn dochter zit ook in deze film. Weliswaar is een nietszeggende bijrol.

Savage Grace (0)

Dit was film 5 op de Focus Knack Festivaldag 2008 (Gent), dit zou de meest toegankelijke film van de dag moeten worden.
Al snel blijkt dat deze film me niet echt kan boeien. De filmstijl deed me een beetje denken aan de foute soaps die men rond het avondeten geeft.
Overdreven headshots, kleurrijke decors en een totaal foute bombastische score.
De film kan je makkelijk onderverdelen in een aantal stukken waarin we de evolutie van de familie Baekeland volgen.
De hoofdstukken zijn vrij kort en redelijk afgelijnd, maar ook zeer oppervlakkig.
Op geen enkel moment kreeg ik het gevoel dat ik meeleefde met de bekommernissen van deze familie.
Deze film voelt dan ook aan als een afstandelijke en zeer lange zit.
Naar het einde toe tracht men de kijker nog wat te shockeren maar voor mij was het kalf al lang verdronken.
De hoofdrol is voor Julianne Moore en ondanks de zwakke film levert ze toch een goede prestatie af.
Haar zoon wordt gespeeld door Eddie Redmayne en mist alle inlevingsvermogen met deze film, hij komt ook totaal niet charismatisch over.
Met de andere spelers had ik dan weer minder een band, vooral omdat ze weinig schermtijd kregen en daar eigenlijk niet veel aan bijbrachten.

Festival conslusie :

Na een uitstekende editie vorig jaar was dit jaar toch wel weer een trapje lager.
Geen enkele film stak er echt bovenuit.
Ook het seksuele thema was dit jaar te nadrukkelijk aanwezig.
In alle films zat een seksuele ondertoon waardoor de films net iets te inwisselbaar waren. Ik ben helemaal geen conservatief persoon, maar het viel me wel erg op dit jaar.
Een overzichtje :
Somers Town => Naieve jeugdliefde
Enléve Lible => Misbruik
Sweet Food City => Protitutie
La Rabia => Ontrouw
Savage Grace => Incest.
Wat ik veel hoorde in de wandelgangen was dat de derde film altijd de slaapfilm is. Ook nu was dit weer het geval. Vorig jaar El Leon, de saaie E. Morris documentaire, ...
Zou het niet beter zijn om na de pauze een meer luchtige film te nemen!?
Volgend jaar overweeg ik het alvast om een andere Kinepolis zaal binnen te glippen, misschien geen al te beste zet in een bioscoop die cultuur zeer laag in het vaandel draagt.
Ook de laatste “de publieksfilm” was een zware afknapper.
Waar zaten bijvoorbeeld Hunger, Vicky Christina Barcelona of The Wrestler? Het soort films die er de vorige jaren wel bijwaren.

Gepost door: Dimitri | 07-10-08

Fanclub Als je die fanclub opricht => + 1 lid ;-)
Den duin was vroeger jaren een heilig begrip...

Gepost door: Dimitri | 07-10-08

Ik hou meer van Engelse film dan van films met Spaanse, Franse, Japanse acteurs. Eddie Redmayne ken ik sinds de Britse miniserie "Tess" die juist is afgelopen op BBC1. Daarin speelde hij zijn personage schitterend.

Gepost door: sarah | 07-10-08

ik vond élève libre de beste film van deze dag. dit jaar geen echte uitschieters vond ik. over de chinese film kan ik niks zeggen, want daar ben ik bij in slaap gevallen. ik vermoed dat de wijn van de lunch er voor iets tussen zat. En iets te veel gatpoeperij naar mijn goesting in de films van dit jaar :-)

Gepost door: fILLE | 07-10-08

HMMMMMMMMM grotendeels eens met deze bespreking (somers town stak er idd met hoofd en schouder bovenuit en ook la rabia vond ik zeer zeer goed) Alleen zou ik savage garden een sterretje en een half meer gegeven hebben, zo miserabel slecht vond ik em nu ook niet, juist het einde beetje erg flauwtjes en snel afgehandeld maar bon.

btw: Ik vind het wel hééél straf dat er op de FOCUS filmdag nog al die andere bloggers rondliepen en niet eens met ons kennis gemaakt hebben! Eveneens Patrick-fans dan nog! Maar mannekens toch, we konden daar ter plekke ons groeperen en iets speciaal voor de Patrick doen, zo met 2 (ikke en tom) durfden we dat niet. Gemiste kansen!
Volgend jaar moet dat anders he dendju toch!

Ik vond de middagmaal weer wat magertjes (maar het bord was toch al iets meer gevuld dan vorig jaar) waar is den tijd van den eersten filmdag waar ik bij was: met talrijke standjes vol lekkernijtjes van traiteur Coeur d'Artichot, culinaire genotjes en veeeeel variatie. Maar de patékes doen alles vergeten, das waar! MMM eclairkes...

En wat Dimitri daar zegt over die slaapfilm als 3de film, daar ga ik mee akkoord, dat zou de Patrick toch eens mogen herzien. Ook zo een ontzettende shock/plak film zo net voor u eten (vorig jaar 'Klass' , nu elève libre) das ni alles. Dermee dat ze zo een mager schoteltje serveren, niemand krijgt nog een brok door zijn keel ajaaa.

Ik kijk uit naar de volgende met hetzelfde gezelschap ;) *damn nog zoveel keer slapen tegen dat ik de patrick weer live in actie kan zien*

nog een laatste opmerking: dat pijltje rechtsonder op de overigens prachtige passfoto van Patrick vind ik toch maar verpestend en de aandacht afleidend. Ik zal dat dadelijk eens fotoshoppen

XXXXX
La fille

Gepost door: Maxie | 08-10-08

De commentaren zijn gesloten.