16-11-08

Voor mezelf?

"Ja, je moet die kans grijpen en het doen," zeggen ze vaak.

"Waarom dan?," vraag ik dan steeds.

"Wel, voor de uitdaging. En voor jezelf."

Voor mezelf? Hoezo voor mezelf? De enige die echt weet wat ik wil, ben ik toch? Ik hoef toch niet iemand te hebben in mijn plaats die beslist wat goed is voor mij?

Soms vraag ik mij af of ik wel pas in de huidige maatschappij, waar meer en meer de norm is. Waar het bon-ton is te zeggen dat je het superdruk hebt op het werk, dat je achteraf nog tal van afspraken en verplichtingen hebt en nog amper tijd voor jezelf? Is het dan zo verkeerd om lui te willen zijn in het weekend? Om het beste van jezelf te geven op je werk, maar dan gewoon in je zetel te ploffen 's avonds? Om dan te doen waar je zelf zin in hebt? Om dan te gaan sporten omdat je wil gaan sporten, en niet omdat iemand zegt dat je moet gaan sporten. Voor jezelf...

Is het fout om in het weekend tot rond de middag in je bed te willen liggen? En om van tijd tot tijd eens tot 4-5 uur in de namiddag in je pyama rond te lopen? Ben ik dan echt abnormaal als ik iemand de maandagmorgen op het werk voor zot verklaar als hij zegt: wel, ik heb dit weekend nog eens over dat probleem van verleden week nagedacht, en ik denk dat we het zo en zo zouden moeten oplossen? Moet ik me dan echt schuldig voelen dat ik dat niet doe? Dat voor mij het weekend begint de moment dat ik de deur van mijn wagen toesla en van de parking afrijd, en duurt tot ik de maandagmorgen weer het bedrijf kom binnengewandeld?

Moet ik dan ambitieus zijn? Steeds meer verantwoordelijkheden opeisen en steeds hoger willen klimmen? Is het dan niet logisch dat ik niet steeds teveel hooi op mijn vork wil nemen? Dat ik het aantal verplichtingen zoveel mogelijk beperk en de voorkeur geef aan mogelijkheden in de plaats? Moet ik dan altijd beschikbaar zijn voor een ander? Om weg te gaan of om weet ik veel wat te gaan doen? Ben ik dan ook één van de weinige mensen die probeer een evenwicht te zoeken tussen inspanning en ontspanning? Ben ik dan echt zo onnozel, dat ik mensen die na hun normale job ook nog weekendwerk hier doen en daar gaan bijklussen omdat het zo mooi verdient, niet echt begrijp? Heel erg leuk, een oldtimer in de garage en een zwembad in de tuin. Maar wat ben je er mee als je nooit tijd hebt om te gaan touren of nooit thuis bent om in je zwembad te plonsen op een zonnige dag. Ben ik dan zo abnormaal dat ik dat niet nastreef? Om mij uit de naad te werken voor een prachtig huis, waar ik dan toch alleen maar in slaap omdat ik de rest van de tijd mij uit de naad moet werken om de lening of huur ervan te betalen?

Ik ben nu al heel het weekend bezig aan een eindwerkje voor een cursus die ik moet volgen. Eerlijk gezegd: ik zou veel liever heel het weekend geluierd hebben. Van voor de tv naar de pc en omgekeerd, weggaan als ik er zin in heb en lang slapen. Het is nu zondagmiddag. En heel de namiddag zal ik nog zitten typen, vanavond nog wat tv kijken en dan mijn bed in en volgt een nieuwe werkweek. Een mooi weekend ga ik niet gehad hebben, maar hé... er hangt een mooie loonsverhoging gekoppeld aan het slagen voor de cursus.

Een loonsverhoging... helemaal voor mezelf. Hoera!

groet,

Tom

13:45 Gepost door Tom in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

Commentaren

Ik wil anders met plezier delen in de loonsverhoging! *knor* (overigens: deze wederprestatie van de werkgever is standaard niet voor mij weggelegd... klote vaste loonbarema's)

Maar je hebt inderdaad gelijk. Hoe meer verantwoordelijkheid en variatie je hebt in je job, hoe meer het een 'must' lijkt om er dag en nacht mee bezig te zijn. Employability, het nieuwe modebegrip. En dat ligt helemaal in jouw handen... Maar ook ik ben grote voorstander van het bewaken van de inspanning-ontspanning-balans. En het leuke is ook wel dat ik dat best ook wel kàn. Sommige collega's moeten helaas veel meer energie in hun job steken, ook tijdens de vrije uren, om eenzelfde prestatie te halen. In dat geval begrijp ik hen ook wel: het doel heiligt de middelen. Wat ik echter nièt begrijp, is dat jij dan plots 'lui' bent omdat je er minder tijd voor nodig hebt... Vreemde wereld.

Bij het herlezen van mijn tekst merk ik overigens dat de vele overuren van afgelopen dagen hun tol eisen. De hersenpan is moe. Tijd voor ontspanning. Nem.

Sterkte met de werkzaamheden! Net als in de goede oude studententijd is het nu even doorbijten, maar ik ben er zeker van dat je toch wel trots op jezelf zal zijn wanneer je er een goed einde aan breide. Thumps up! :-)

Gepost door: Trits | 16-11-08

goh jonh, ik zat van de namiddag just hetzelfde te peinzen als dat wat je hier allemaal schrijft. Ok, ik werk nog niet, maar naar school gaan is ook niet van de poes: absorberen absorberen absorberen van 8 tot 17u en dan kom je thuis en wordt je 'geacht' nog de hele avond -alweer te absorberen.En dan is het weekend en wat raad je: het hele weekend studeren + weekendjob. Das vermoeiend niet normaal, dermee dat ik regelmatig mijn laars aan dat alles lap en wat tijd eis voor mezelf.
En dan denk ik zo: wat gaat dat als ik werk niet geven, alst nu al zo is. Waar is den tijd dat ik nog eens echt LUI kon zijn de zondag zoals jij het zo mooi omschrijft. Eens tot lang in de nacht kan uitgaan. Om dan de dag erna tot de middag te slapen. NOppes, zit er niet meer in.
Tja
mss neem ik wel een sabbatjaar :p, doet ge mee?

Gepost door: Maxie | 16-11-08

@Maxie: mja, als je studeert is het inderdaad wel nog wat erger dan als je werkt hoor. Zeker nu ook de maand januari weer nadert. Dus op dat vlak zal het ooit wel weer verbeteren voor je :)

Alleen heb ik altijd al beetje problemen gehad met mensen die leven om te werken. En nu merk ik gewoon dat ik momenteel ook in een dergelijke situatie zit. Ok, ze is slechts tijdelijk (cursus loopt af in februari) en word ik nadien wel beloond, maar toch. Gewoon beetje frustratie van mij afschrijven hé :) Tis al zo druk, en dan ook nog eens weekendwerk... Ik wil gewoon mijn weekend :)

En als een sabbatjaar voor jou inhoudt: lui zijn, enkel doen waar je zin in hebt en wanneer je er zin in hebt, en alles kan en mag, maar niks moet, dan doe ik mee! Waar kan ik mij inschrijven? :)

Gepost door: Tom | 16-11-08

Ik denk dat je het antwoord op je vragen zelf wel weet; niets moet, alles mag in je vrije tijd...Voor de schoon ogen van een ander moet ge het niet doen, zeggen ze niet voor niets hier bij ons...Mijn tot aan de middag in bed liggen kwam voort uit iets 'gevaarlijks' voor mij, maar op zich is er compleet niets mis met een luilekker-hang-weekend...Het staat inderdaad mooi om te zeggen dat je agenda bomvol staat met sociale en andere verplichtingen na het werk, maar foert, ik maak er een sport van om mijn agenda zo leeg mogelijk te houden...Asociaal? Tegen de norm in? Niet hip? Who gives a damn, ik moet mijn leven leiden, niet iemand anders...

Gepost door: Nina | 16-11-08

Erger als je studeert? Had ik dan adhd vroeger? Ik speelde als student ook nog volleyball bij 2 verschillende ploegen en trainde een derde. Wat ook nog eens extra werk gaf. Maar dat was ontspannend, ik werd gek als ik te lang moest stilzitten.
Toen ik op mijn 25ste moest stoppen met actief sporten, was het een tijdlang kritiek. Ik heb competitie nodig, moet energie kwijt.
Lang uitslapen was nooit iets voor mij. Nu zeker niet meer, daar zorgt de chronische pijn wel voor. Wat niet wil zeggen dat ik het verafschuw, ik wou dat ik ook zorgeloos tot na de middag in mijn bed kon blijven liggen.
Waar ik je helemaal gelijk in geef is dat je je niet laat opjagen door anderen om promoties na te jagen. Zorg dat je werk hebt dat je graag doet, want het is iets dat je jaaaaren zal moeten volhouden. Vaak hoor ik ook de vraag waarom ik geen hoofdverpleger wil worden. Maar dat ligt me niet, ik heb mijn ding gevonden en doe dat met hart en ziel. Dat ik daar nooit rijk van zal worden, kan me gestolen worden. Trouwens... als ik al die bedankjes en schouderklopjes en tevreden patiënten zie, dan voel ik me pas rijk...
Blijf gewoon je ding doen en streef je eigen doelstellingen na, niet die van een ander.

Zorg er alleen voor dat ge volgend jaar smoutebollen komt eten :-)

Gepost door: Breeg | 16-11-08

Even tussendoor: wat als je job dan net studeren is? ;-)

Gepost door: Trits | 17-11-08

hmm, begrijp mij niet verkeerd over dat studeren hé. Ik bedoel enkel dat als je studeert, het veel waarschijnlijker is dat je veel meer werk hebt in het weekend en 's avonds dan iemand die gaat werken. Buiten de uren zeg maar. Akkoord, ik heb nu ook werk buiten mijn normale uren maar dat is tijdelijk en uitzonderlijk. Bij iemand die studeert in het extra werk inherent aan de 'job' zeg maar :)

Nu, iemand als Trits combineert natuurlijk het beste van beide werelden: hard werken, nog veel meer 'bijstuderen' en een heleboel extra's die bij een doctoraat horen.

Tverschil wat ik ondervind in mijn situatie nu, en mijn studententijd, is dat ik veel meer moet. Of zou moeten. En dat bedoel ik ook zeker niet-werkgerelateerd: Recepties waar je 'moet' zijn, etentje ginder, bezoek daar, elders nog eens je kop laten zien omdat het moet... van die sociale 'verplichtingen'. En als je het als student niet al te druk hebt, dan kijkt niemand er vanop als je maar om 16u00 de zondag uit je nest rolt. Het hoort er bij. Terwijl het als 'werkmens' bijna heiligschennis is als je langer dan 10u00 durft te blijven liggen. Want je 'moet' nog zoveel doen... Zo denken vele mensen toch, jammergenoeg.

Of is dit nog een restant dat overblijft van de noest werkende West-Vlaming, die zich bijna schuldig voelt als hij eens niet aan het werk of met een klusje bezig is? Geloof mij vrij, op dat vlak ben ik allerminst een West-Vlaming :)

groet,
een ziek wordende Tom (ja Trits, kheb het ook zitten: barstende hoofdpijn, absoluut geen fut... Zal ik ons dekentje al klaar leggen? :( )

Gepost door: Tom | 17-11-08

Ik heb twee Snoopyfleecekes hoor ;-)
En inderdaad... ik ben goed... zot... *zucht*
Veel beterschap!

Gepost door: Trits | 17-11-08

Ik ben ook iemand die 'weigert' om vrijwillig het één en ander te doen voor mij werk, ik kom thuis en probeer niet meer aan het werk te denken.
Wat mij vooral opvalt met ouder worden is dat je soms het gevoel krijgt dat het je niet gepermiteerd is dat je lui in je zetel zit. Plots komen er al die verdomde huishoudelijke taken bij, waar ik nog steeds het sch*** aan heb... Ik laat liever alles slingeren en ga es goed uit en blijf eens lang slapen maar the day after is het hier een stortplaats... Net als niet, ik 'moet' eigenlijk mijn appartement wat ordelijker maken, maar ik wil jong zijn en luieren hihih

Gepost door: soet | 18-11-08

Soet, u zoekt een poetsvrouw? :-D
Misschien moet ik toch maar eens gaan beginnen met Trit's Vlaamse Poetslijst? :-D

Gepost door: Trits | 18-11-08

Compleet normaal Wij vinden jou compleet normaal :) Op het ogenblik dat ik aanlog stopt mijn werk tot de volgende ochtend. In de weekends maak ik er een punt van niet voor 12u uit mijn bed te komen, tenzij Dweezel Junior er is (en dan nog 10u ten vroegste - hij laat papa slapen). Eén keer per kwartaal moet ik voor de job wel een smak overuren doen op een week, maar daar krijg ik een dito smak verlofdagen voor in de plaats. Bij onz zeggen ze: "Niet werken voor den bok zijn kloten" :-)

Gepost door: Dweezel | 19-11-08

De commentaren zijn gesloten.