08-06-09

The conversation that never took place

Sta ik daar lekker te shaken aan het bankautomaat als ik plots een zwarte Yaris zie stoppen. Vlak voor de deur van de bank. Ok, er zijn werken in de straat en het verkeer mag maar op één vak door. Dus theoretisch gezien staat ze niet in de weg, maar ze staat wel nog altijd fout geparkeerd. Terwijl het marktplein nog geen 100m verder is, waar er plaats te over is. En ik kan het weten, want mijn auto stond daar geparkeerd.

Ik neem de laatste uittreksels in ontvangst, pleur de bankkaart weer in mijn portefeuille. Ik kijk haar aan en ik kan het niet laten.

'Mevrouw,' zeg ik, ' U mag hier niet parkeren. Wist U dat?'

'Wat kan jou dat schelen? Sta ik in je weg misschien?' antwoordt ze bits terug.

'Een zwarte Yaris met aftermarket velgen en een foute spoilerkit in mijn gezichtsveld, staat altijd in mijn weg eigenlijk,' repliceer ik, haar arrogante antwoord counterend

Ze zegt niks meer. Ik ga onverstoorbaar door.

'Ja, het stoort mij inderdaad dat sommige mensen blijkbaar denken dat ze zo belangrijk zijn dat ze alle verkeersregels aan hun laars mogen lappen. En dat ze te lui zijn om 100m te stappen. De markt is hier vlak om de hoek, verdomme! En eerlijk gezegd: aan je figuur te zien kun je best wel wat beweging gebruiken eigenlijk!'

'Ei vriendje, ik ben wel zwanger hé! Een beetje respect!'

'Respect? Waarom? Toch niet omdat je vijf maanden geleden eventjes een vent langs de voordeur hebt laten binnenkomen zeker?' antwoord ik, lekker op dreef komend.

'Haha, loser, het was zes maand geleden,' roept ze triomfantelijk.

'Like I give a fuck. Trouwens nogal triestig om je nu al achter een ongeboren kind te verschuilen om je bespottelijk parkeergedrag goed te praten. Als je maar half meer kunt wandelen, dan blijf je liever op je dikke reet in de zetel plakken in plaats van bespoilerde rugzak hier illegaal in mijn zicht te parkeren.' repliceer ik.

'Je weet niet wat het is zeker, om 6 maanden zwanger te zijn? Om met zo'n buik rond te lopen?'

'Nee,' antwoord ik haar, ostentatief over mijn sixpack wrijvend (*) 'Maar hoe moeilijk kan het zijn? Ik ken heel wat mannen met een buik die equivalent is aan een zwangerschap van 12 tot 15 maanden. En die lopen niet te zagen en te puffen, en die parkeren ook niet illegaal omdat ze te lui zijn om 100m te gaan. Nee, die drinken een pint en gaan daarna een potje voetballen. Niks aan het handje! Daar kunnen jullie zwangere wijven nog eens een voorbeeld aan nemen! Goeiedag.'

Onder luid applaus van enkele corpulente heren, verlaat ik de bank, het zwangere geval verbouwereerd achterlatend. Ze mag godverdomme nog blij zijn dat ze geen non was, of het was anders afgelopen!

groet,

Tom

* Dichterlijke vrijheid

(Zo zou het kunnen gelopen zijn, maar ik had geen zin in een discussie. En 100m is blijkbaar genoeg om inspiratie op te doen voor een hele blog. Which is nice!)

19:18 Gepost door Tom in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Je bent me een echte held haha.

Gepost door: Danique | 09-06-09

Oh man, als ge zo altijd uw gedacht kon zeggen, ik zou mijn gang nogal gaan, en het zou helemaal in uw stijl zijn, booyaah!

Gepost door: Nina | 10-06-09

Hoe, ge durfde niet of zo? ;-) Ik was er toch voor gegaan zenne. Een straf psychologisch experiment! ;-)

Gepost door: Trits | 11-06-09

Dees is schitterend!

Gepost door: Margo | 12-06-09

De commentaren zijn gesloten.