15-02-10

Liefde is blind.

ja, dat hoor je wel eens vaker. En is liefde blind, ik weet het niet. Maar het is wel een feit dat het heel rare dingen doet met mensen, dingen die mijn ratio volledig overstijgen. Dingen die ik bijgevolg ook niet snap. Tuurlijk weet ik wel wat het is om verliefd te zijn op iemand. Tuurlijk weet ik wel dat je in die fase alles aan die andere persoon leuk vindt, dat je je aan niks ergert, dat je alles fantastisch vindt. Maar verliefdheid gaat voorbij en voor sommigen worden de kleine dingetjes/eigenaardigheidjes die ze vroeger zo schattig vonden van hun lief plotseling onoverkoombare problemen. De verliefdheid gaat over en er komt liefde in de plaats. Of er komt niks in de plaats, en dan wordt het koppel-zijn meestal vrij snel doorgeknipt, weggeborgen en verandert alles in een herinnering.

En toch, toch sta ik soms te kijken hoe liefde voor iemand zo sterk is. Waarom vertel ik nu dit verhaal? Niet omdat het valentijn was afgelopen weekend, maar wel omdat ik dit weekend weer een stoot heb gehoord van een kennis van mij, de man van een vriendin van me. Een best aangenaam iemand eigenlijk. Wel niet iemand waar ik iedere week mee zou omgaan - mijn humor gaat nogal vaak te ver voor hem -, maar op zich een ok gast. En toch, toch knakt er soms iets in zijn hoofd waardoor hij volledig door het lint gaat. 

Zoals vorige zomer, toen hij zijn verlof alleen inzette op café. En stomdronken 's morgens vertrok richting zuid-Frankrijk. Alleen was hij zijn vrouw en kind vergeten... Blinde paniek natuurlijk, want hij zat al honderden kilometers ver in Frankrijk vooraleer ze er in slaagde hem te bereiken. En toen wist hij niet meer waar hij was, en is hij doelloos beginnen rondrijden. Uiteindelijk zijn zijn schoonbroer en een vriend van mij hem achterna gereden. Na een rit van meer dan 12 uur en meer dan duizend kilometer hebben ze hem eindelijk terug gevonden nabij Bouillon, compleet van de kaart. En zonder bagage, want de skibox was losgeschoten waardoor quasi de volledige bagage ergens in een Franse berm is beland.

Therapie volgde en dergelijke stoten bleven uit. Tot voor een goeie week, waarna hij is teruggevonden in zijn auto, ergens op een parking. Volledig onderkoeld. Een looptochtje op zondagnamiddag is wat uitgelopen. Tot de maandagvoormiddag namelijk. En toch, toch blijft ze nog bij hem, en zullen ze opnieuw via therapie proberen dergelijke uitwassen te vermijden in de toekomst. Het zegt veel over liefde denk ik. Aan de ene kant vind ik het wel mooi. En aan de andere kant vraag ik mij af of ik ooit zo'n offers zou kunnen opbrengen in de naam van de liefde. 

Het gebrek aan échte liefde, aan passie en aan het 'voor haar doe ik alles omdat zij mij graag zie'-gevoel in mijn leven al die jaren heeft mij hard gemaakt. Er hangt een onzichtbaar schild rond me dat alle romantiek, alle passie en alle emotie genadeloos verpulvert. Ik hoop dat er vroeg of laat toch iemand een gaatje in de schild krijgt. Helemaal afbreken zal er wel niet meer bij zijn. En toch, toch vraag ik me af of mijn kijk op de dingen dan zoveel slechter is. Ik zit natuurlijk in het andere uiterste, waarbij ik zoveel mogelijk mezelf probeer te beschermen.

Zoals zovaak zal de waarheid wel ergens in het midden liggen: niet bij de uiterste rationele kijk op de dingen, maar net zomin bij uiterst emotionele en passievolle kijk op de dingen.

groet,

Tom

 

20:24 Gepost door Tom in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

hey hey peetieeeee!
amaai ja das wel straf dat verhaal over die man. Ik weet ook niet of ik het zou kunnnen opbrengen voor zo iemand. Maar dat kan je nooit of te nimmer van tevoren zeggen. Ik ben al zovaak geschrokken van mezelf en mijn reacties als ik het dan zelf eens meemaak.
liefde voor iemand kan soms héél sterk zijn wat die persoon ook uitsteekt. Ik ken ook zo een koppel: die man heeft mss welgeteld 1 hersencel meer, de rest heeft hij kapotgezopen, steekt vanalle dwaze toeren uit, is eigenlijk niet meer capabel nog normaal te functioneren. En toch blijft die vrouw daar bij. Mja.
U laatste zin is de nagel op de kop

Gepost door: maxie | 15-02-10

Heu... naar mijn gevoel is het niet alleen een kwestie van "of er genoeg liefde is"... Het zit namelijk ook zo dat je bepaalde dingen opbouwt. Samen opbouwt. Je hebt als koppel niet alleen kinderen, maar ook een "thuis" in elkaar gezet. Je geeft dat zo snel niet op hoor.
Daarom vooral blijven vele koppels samen (zo hoor ik het toch heel vaak)... omdat ze een boel materiële voordelen kwijt zijn als ze uit elkaar gaan.
Wat niet wil zeggen dat die vrouw haar man niet ongelooflijk graag ziet natuurlijk ;-)

Gepost door: Breeg | 15-02-10

ja, maar het is geen alcoholieker ofzo. 99,5% van de tijd is dat gewoon een plichtsbewuste, normale persoon. Het is zeker geen marginale zuiplap, integendeel. Alleen is er zo heel sporadisch eens een kortsluiting. En als ik dan soms hoor voor welke futiliteiten sommige andere mensen uit elkaar gaan, dan vind ik zoiets raar. Raar en mooi tegelijk. Ik weet lijk niet wat ik er moet van denken. Aan de ene kant bewijst hoe sterk hun liefde is, en aan de andere kant denk ik: 'meiske, gij kunt toch wel beter krijgen dan dat...'

Ik merk het ook aan mijn vrienden rond mij: niemand weet precies hoe hij/zij daarop moet reageren. Moet je iemand beoordelen op zijn uitschuivers of op hoe hij 99% van de tijd is ? Dat is moeilijk ze :) Nuja, ik moet wel eerlijk bekennen dat zo'n stoten natuurlijk ideale brandstof zijn voor een avondje way-over-the-top-humor zoals afgelopen vrijdag. Man man man (en meeties), vergeet sit-ups en andere ab-pro-plus-zever! Zo'n avondje is pas een buikspierworkout om U tegen te zeggen hihi :)

Gepost door: Tom | 15-02-10

Liefde maakt blind, daar ben ik zeker van! Daarom is dat geen slechte zaak toch?
En dat schild... ik snap het gevoel. Op den duur sluit je je voor veel dingen af. Maar misschien is het ook net zo op het moment dat je die liefde vindt dat je net zoveel meer voor die persoon over hebt omdat je er zo lang op hebt moeten wachten? niet?
Ik zou het trouwens eerder het 'voor hem/haar doe ik alles omdat ik hem/haar graag zie'-gevoel noemen. :)
x

Gepost door: escapegrl | 16-02-10

De commentaren zijn gesloten.